Kaymak...

Yüreğimdi banyoda ıslak zeminde kayan,
Yüreğimdi, sen değil.
Kalbim bedenimi terketti ve geri geldi defalarca,
Hiçbir yer kan olmamıştı,
Kan değil gönül suyuydu çünkü o saniye akan damarlardan.
Gönül suyumla ıslattım pufidik yastığımı, ta ki sen çıkana kadar,
O, kapı kolu elimde kalmasına ramak kalan banyodan.

Sonra negüzel güldük geçtik,negüzel güldün sevgilim.
Gülerken, gözlerimden, anlatılmaz duygularım,
Denedim defalarca, hayır olmaz, anlatılmazlarım onlar benim,
Ellerini yumruk yapmış gözümün camlarını parçalamaya çalışırcasına,
Hep sana baktılar hep sana, benim anlatılmaz sevgilerim...